Internet, ik heb je nodig. Ik zoek iemand.Een meisje. Een mooi meisje. Ze viel me op en dat gebeurt niet gauw. Noem me knettergek. Of wanhopig. Of iets anders. Ben ik misschien ook wel. Maar ik wil het gewoon proberen. Voor de gein. Maar ook een beetje serieus. Bart zoekt vrouw, dus eigenlijk.
Het was bij de skiverhuur in het dorpje Viehhoven. Skigebied Saalbvach/Hinterglemm. Je kent ‘t wel. Oogcontact was er met haar en met haar moeder. Met d’r vader heb ik nog grapjes gemaakt over skipassen. Even daarna reed de Volvo weg. Tot nooit meer ziens, dacht ik nog. Maar goed, ik was vastberaden om mijn eigen ongelijk te bewijzen. Van dat nooit meer zien dus.
De dag erna. Ergens in de middag. Ik in de skibus. Ik kon geen kant op. en daar was ze weer. Voor ze in de Volvo stapte keek ze om. Ze zag me, ik zag haar. Het was goed elkaar weer te zien vond ik en ik vermoedde dat zij daar ook zo over dacht.
Helaas ben ik haar de dagen daarna alleen nog maar in mijn hoofd tegengekomen. Tot de laatste dag. Vrijdagochtend. Boven op de berg. Ik keek haar aan. Zij keek mij aan. We lachten. Blik van verstandhouding, je kent het. Een kans om iets te zeggen was er niet want ze moest achter haar familie aan en ik achter de mijne.
Net als de dagen ervoor hoopte ik haar weer ergens tegen te komen. Op de piste, in de lift, in de supermarkt. Het maakte mij niet zo veel uit. Helaas mocht ’t niet zo zijn. Ik hoop dat het niet zo mocht zijn omdat er nog een volgende, mooiere, ontmoeting komt, maar of dat gaat gebeuren betwijfel ik.
Zoals jullie weten ben ik Bart en ik hou wel van een probeerseltje hier en daar. Een zoektocht in dit geval. Actie. We gaan d’r vinden. Ondanks de kans op het thuiskomen van de welbekende koude kermis. Misschien heeft ze al lang een leuke vriend, of zo.
’t Meisje waar ik het over heb is lang. Niet zo lang als ik, maar wel bovengemiddeld lang. Haar haren waren donkerblond. Daar hou ik doorgaans wel van. Bij de skiverhuur droeg ze Uggs. Daar hou ik doorgaans niet zo van. Maar haar stonden ze goed. Net als de zwarte trainingsbroek, waar volgens neef Maarten de letters GHBS op stonden. En da’s een hockeyclub uit Groningen.
Boven op de berg had ze een blauwe jas aan. De broek had de kleur van de sneeuw en de skibril was oranje, maar dat is vrij normaal in de wereld van de skibrillen. Met dat onderdeel van het signalement hoeven jullie dus niet zo veel te doen.
Ik zat me te bedenken wat ik verder nog van haar weet. Volgens neef Joris kwam ze uit Hengelo, maar achter op de Volvo stond Groningen. En daar speelt GHBS ook z’n wedstrijden. Op skigebied was ze een ‘Anfänger’. Dat betekent dat je het nog niet zo goed kunt. Dat je het nog een beetje moet leren, zeg maar. Haar vader had een oranje jas en rode skischoenen. Wat haar moeder droeg weet ik niet meer, maar d’r zus, die haar vriend had meegebracht, droeg een rode broek.
Ik geloof dat dat het was. Ooit zal ik haar nog wel zien. Denk ik. Hoop ik. Van die lach krijg ik namelijk nooit genoeg. En jullie ook niet. Bart zoekt vrouw. Zoekt u mee?